Portakallı bademli kek

Image

Bu ara portakallara taktım. Önce çikolatalısı, yok fırında tatlısı derken crumble’ı ve sonunda sıra keke geldi 😉 Doğruya doğru bu keki dört beş sene önce çok yapmıştım. Sonra bende modası geçti, unuttum, attım bir kenara. Şimdi yeniden tozlu sayfaları karıştırıp çıkardım ortaya. Eh glutensiz ve yağsız olunca da birden heyecan yarattı.

Bu ara glutensiz deyince akan sular duruyor. Yüzyıllardır yediğimiz içtiğimiz herşeyde olan gluten bir anda tu-kaka oldu. Tamam, bazılarımıza alerji yapıyor olabilir, hatta bebeklerde ciddi sorunlar çıkarabilir, ama gayet sağlıklı insanların tamamen glutensiz beslenmeye geçmesini anlayamıyorum. Herşeyden azıcık azıcık, düzenli beslenmek varken hayatından çıkarmak nesi?

Dışarıda yediklerimizin içinde ne var kontrol edemiyoruz tabii. Sonuçta bir dilim ekmek yedim, içindeki gluten nedir ki deseniz bile, yemeğin sosunda, salatanın içinde “gizlenmiş” daha da fazla gluten alıyoruz belki de. Günlük doz-aşımı oluyor. Hadi öyle olsun. 🙂

Buyurunuz hafif, ıslak, glutensiz ve yağsız ama buram buram portakal kokan, lezzetli mi lezzetli keke.

Devamı için tık / Press to read more

Fırında portakal tatlısı

Image

Portakalın son günleri artık. Kalın kabuklu reçellik yafalar piyasaya düşmeye başladı bile. Şimdi mevsim dönümünde güzel portakal bulamayacağız, ama eldeki portakalları da pek ala değerlendirebiliriz. 🙂

Bu tatlıyı ilk defa bir meyhanede yedim. Kafa bir dünya falan değildi, gayet ayık, gayet uyanık, şen şakrak bir sohbetten sonra nasıl olsa, e tatlısız olmaz dedik, garson abi, bize uzun bir liste saydı, kararsız biz hatunlar kararsız kalınca, “Durun ben size ortaya karışık yapayım” dedi. “Little little into the middle” diyerek mutfağa yolculadık. Elinde kocaman bir tabakla geldi. Ortada kaymak, çevresinde çeşit çeşit tatlılar. Ben, kalbura bastıyı direk es geçtim, cevizi itekledim, ekmek kadayıfından bir minik parça aldım, kabağı görmezden geldim, ama dur bir dakika,  oradaki portakal mı? Diye takıldım kaldım.

Efenim, portakal reçeline bayılırım. Kahvaltıda tatlı sevmem, ama hafif sertleşmişse hele, portakal kabuğuna hayır demem, diyemem. O hafif acımsı tadı, buram buram kokusuna hastayım. Derken, bir kocaman dilimi kaymağıyla beraber götürdüm. Ona değmiş, buna değmemiş, kabuğu nasıl yumuşamış derken, bir yarım daha götürecektim ki, masadakilere acıdım.

Serde maceracılık var ya, garsona veya ahçıya nasıl yapılır sorulmadı, ama iyice bir tarttım, öyle mi, böyle mi derken, sanırım ilk seferinde buldum.

Buyurunuz tarife;

Devamı için tık / Press to read more

Kuru erik tatlısı

Image

Kuru meyve ve kuruyemişin her türlüsünü severim. Yabanmersininden kayısıya, hurmadan duta her türlüsünü severek yerim. Ancak genelde sabah kahvaltısında veya en fazla ara öğün olarak tüketirdim. Ha bir de hurma ile yaptığım bir aperatif vardı o kadar. Pastaya keke kullandığım yaban mersinleri dışında pek de yemeklerde kullanmazDIM.

Bu aralar, az şekerli veya tercihan şekersiz tatlılara dadandım. Bu tatlı da akabinde geldi. Hani “Evrene mesajımı gönderdim, A-aaa karşıma çıkıverdi” misali. 😀

Çok eski bir arkadaşım önce tarif etti. Kızının dahil olduğu bir “mutlu tanışma” yemeği için menü hazırlarken çıktı ortaya, o güzel gece için beraber yaptık. Sonra da ben ilk fırsatta denedim. Bu dileğimi neden daha önce evrene göndermemişim merak konusu. Çok şey kaçırmışım.

Ağır bir yemeğin üzerine hem kolay, hem lezzetli, hem havalı, hem hafif. Bir diğer güzel yanı da 1-2 gün önceden yapıp buzdolabında saklanıyor olması. Sosun içinde kaldıkça lezzeti artıyor sanki.

Bir laf vardır hani.

Güzel olan ne varsa hayatta

Ya sağlıksız

Ya kanunsuz

Ya ahlaksız

Bu hiç öyle değil valla. Çok da sağlıklı.

Devamı için tık / Press to read more

Fırın karnıbahar hem de acılı

Image

Bu aralar çok fazla kek-pasta gidince, herkes yapıp yapıp nasıl zayıf kalıyorsun dedi. Hahahah, ben yemiyorum ki, yapıp yediriyorum. İşin sırrı burada işte. Bu zaman içinde de bir kaç tarif denedim. Yazmak kısmet olmadı, şimdi yazayım dedim. Bunlardan bir tanesi karnabahar tarifi. Ben sevdim, hatta bayıldım. İlk yaptığımda bir küçük karnabaharı yuttum resmen. İkinci yaptığımda o kadar açtım ki,  tam da pişmeden 2-3 tane yedim. Fırından erken çıkarmışım. Oğluş hatırlattı. : “Karnabahar gaz yapar öğle zamanı” 🙂 Tepsi tekrardan fırına girdi. İyice pişti

Bakalım siz de sevecek misiniz?

Önce ilk beyaz sosumuzu yapalım.

  • 1 bardak kadar yoğurt
  • 2 yemek kaşığı tepeleme un
  • sarmısak tozu
  • tuz
  • karabiber

Bu malzemelerin hepsini güzelce karıştırın. Derin bir kap kullanın.

Karnabaharı çiçek çiçek ayırın. Her biri bir lokma olacak kadar minik olsun. sonra sosun içine atın, her tarafı bulansın.

15-20 dakika 180 derece fırında pişirin. Bu arada ikinci sosu hazırlayın.

  • ince toz acı biber (tatlısını veya daha yoğun bir tat istiyorsanız tütsülenmiş paprika da kullanabilirsiniz)
  • 1 çorba kaşığı bal
  • 1 çorba kaşığı sirke
  • acısso  sos 2-3 damla (tabasco sos demiyorum, onda hafif bir ekşilik var)
  • zeytinyağı
  • 1 çorba kaşığı biber salçası

Burada önemli olan SİZİN ağız tadınız. Sirke ve bal tadı keskinleştirmeye yarıyor. Acısını da istediğiniz gibi ayarlayın. Karnabahar nispeten hafif bir tat olduğu için bol baharat kaldırıyor.

üzeri hafifçe kızarmaya başladığı zaman çıkarın, ikinci sosa bulayın. Bulayın dediğim, tepsiden kaseye, sonra tekrar tepsiye yapmak zor olabilir, o durumda çiçeklerin üzerine kaşık kaşık bu sostan dökebilirsiniz.

Tekrar fırına atın. Üzeri kızarana kadar 10 dakika gibi, fırınlayın. yanında incecik dereotlu yoğurt sos ile servis yapın.

İyice yumuşayan karnabaharları baharatlı baharatlı, acılı acılı yoğurt sosa bulayıp yemek çok güzel!!!!

Afiyet şeker olsun!

Armutlu tart

Image

Tart dediğinizin tabanı kıtır olmalı, hani neredeyse kurabiye gibi. İçi hafif olmalı, üzerindeki meyve de artık çilek olmasın bir zahmet. Mevsim meyvesi olsun. Bir fark yaratalım, lütfen jöleli kaplanmış parlaş olmasın, ama hafif karamelize olmuş olsun. Hafif yansın şöyle.

Deyince, işte ortaya bu tart çıktı. Çarşıda pazarda sapsarı armutları görünce aklıma düştü bu tart.

Tartın tabanını, klasik tek yumurta sarılı, mis gibi tereyağlı tart hamurundan yaptım.

Devamı için tık / Press to read more

Turunçgil kabuğu şekerlemesi

Image

Farkındayım, çok genel bir başlık oldu. Ama bu portakal kabuğu için de olabilir, bergamot kabuğu için de. Kalın kabuklu her meyve için kullanabileceğiniz bir şekerleme yöntemi anlatacağım.

Portakal kabuğu ile bergamot kabuğunun işlenmesi biraz farklı. Ama çok az. O yüzden tarif üzerine tarif yazmaktansa bir kerede hepsini toparlayayım dedim.

Şimdi öncelikle seçtiğimiz meyvenin aromalı ve etli kabuklu olmasına dikkat ediyoruz. Hepsini birden yememize veya soymamız ziyanlık yaratacaksa, kabukları soydukça kurutmamız mümkün. Yani sıktınız bergamotu, kabuğunu koyun saklayın, soydunuz portakalı, kabuklarını saklayın.

Bergamot yaparken, kabuğunun dışını rendeledim. Onu da toz şekerle karıştırıp kavanoza aldım. Böylece kek veya çaya ekleme şansım oldu. Yani bir bergamot, hem çaya, keke, hem şekerlemeye eh suyuyla da salataya tat kattı, iyi mi 🙂

Portakal yaparken ise, sadece kesip kuruttum. Kuruduktan sonra şekil vermek veya tekrar kesmek zor olacağı için son şeklinde kurutun derim.

Elinizde yeterli kabuk olduğu zaman, veya canınız fena halde şekerleme çektiği zaman, kabukları 2-3 defa kaynar suda haşlayın. Bu ne demek, kabukları kaynar suya atın, 5-10 dakika kaynatın, suyu dökün, yeni kaynar su koyun, kaynatmaya devam edin. Böylece kabukların acısı iyice çıkacak. Ben portakalları 2 defa, bergamotları 3 defa kaynattım.

 

Kaynayıp, yumuşayan bergamot kabuklarını, kağıt bir peçeteye alın, süzün, hafifçe kurutun. Sonra bir tencerede 1-1 ölçüde şerbet yapın. Yani bir bardak suya, bir bardak tozşeker. İyice kaynatın, sonra içine kabukları atın.. Bu defa 20 dakika kadar, kabuklar şekeri iyice emene kadar kaynatın. 1 bardak şerbet ile 2 portakalın kabuğu oluyor. Daha fazlası için, şerbet miktarını artırmanız gerekecektir. 

İyice şerbetlenen kabukları bu defa yağlı kağıda çıkarın, şekerlerini süze süze.. Çok sulu kalmasın. Bundan sonrası değişiyor.

Portakal kabuklarını hafif ıslakken ben yine tozşekere buladım. Çukur bir tabağa tozşekeri döktüm, iyice buladım, sonra yine kurumaya bıraktım, sonra da kabuğun yarısını erimiş bitter çikolataya bulayıp kuruttum.

Bergamot kabuklarını ise öylece bıraktım. Birşeye bulamadım yani. Ama şekere be sonra çikolataya bulamak isterseniz deneyin derim.

Hatırlatmak önemli, şekerde piştikten sonra çok uzun zaman dayanmıyor. Kabuklar 2-3 gün içinde sertleşmeye başlıyor. Ağzı kapalı olarak buzdolabında tutmanızı tavsiye ederim.

Afiyet şeker olsun.

 

Bergamotlu kek / muffin

Image

Mevsiminde bergamotları www.portakalbahcem.com ‘dan sipariş edince, hem de 1-2 adet değil, 1 kilo gelince, bir heyecan bastı beni. Portakal kabuklarından sonra bunları da şekerleyeyim dedim, yok yok kek yapayım dedim. Plan üstüne plan yaptım. İnterneti altüst ettim. Hayal kırıklığı yaşadım. Ama 2 hafta bayağı bir eğlendim. Size de güzel güzel iki tarif hazırladım.
Öncelikle çikolata ve bergamot ikilisi ile kek yapayım dedim. Kıbrıs tarifleri yayınlayan bir web sayfası düştü önüme. Hani bergamot akdeniz meyvası ya, normaldir dedim. Aynı tarifi birebir aynı ölçülerle başka bir sitede görünce, denemek şart oldu.

Ama o parti hüsranla sonuçlandı. Çok kuru yavan bir kek çıktı ortaya. Onu başka türlü 😉 değerlendirdim. instagram hesabımdan takip edebildiyseniz, bol kremalanmış hallerini görmüşsünüzdür. Ah bir de hokus-pokus yaptım, ki onu bilahare anlatırım. Onu kuruyan, “olmayan” “bişiy bişiy eksik” dediğiniz bütün keklerinize yapabilirsiniz.

Neyse sonunda döndüm dolaştım, yine kendi ölçülerimle pofidik muffinler yaptım. Kabuğu bile olmayan, pof pof muffinler. Bu tarifi katlı pasta için de kullanabilirsiniz. Kabuğu da olmadığı için yumuşacık oluyor.

Eğer elinizde bergamot yoksa ne yapacağız derseniz, limon veya portakal kullanın derim. Hem de birebir aynı şekilde… Memnun kalacağınız 100% garanti.

Başlayalım mı?

Devamı için tık / Press to read more

Un kurabiyesi

Image

Valide hanımın mutfak becerilerini bütün çevremiz bilir. “Bazı” damatlar mayonezli kırlangıcını anlatır, “bazı” damatlar sosisli krebini. Ama herkesin ve herkesin ilk aklına gelen eminim ki, bademli ay kurabiyeleridir.

un kurabiyesiBu kurabiyeler üzerine efsaneler geliştirilmiştir. Kalıpla mı kesildi, elle mi şekillendirildi, çay sofralarında çok dedikodusu yapılmıştır. Kimisi kesinlikle kalıpla yapıldığına inanır, hepsinin aynı elden bu kadar düzgün çıkabilmiş olmasını kabul etmez. İnci hanım istediği kadar anlatsın, uzun uzun açıklasın, imkanı yok inanmazlar.

Çevremizde müptelaları oluştu zamanla. Un kurabiyesi, ama içinde azıcık da çekilmiş badem olunca, hafif kıtırlıklar ağıza gelince efsane olmasına şaşırmamalı. Hani daha önce yazmıştım ya, “Ayşe teyzenin böreği”, “Fatoş teyzenin zeytinlisi” diye, işte bu tarifin de,  “İncinin un kurabiyesi” diye pek çok 60-80 dönemi yemek defterlerinde yerini aldığına eminim.

Valide hanım, bu kurabiyeleri o kadar muntazam ve zamanla minnoklaşan şekilde yaptı ki, ben bu yaşıma geldim, denemeye cesaret edemedim. Ancak şimdi, dışarıda kar kış kıyamet, zamanı geldi. Tarifi annemden almak zaten biraz zor oldu. Fırın ısısı, hamurun beklemesi, içindeki badem miktarı, o kadar otomatiğe bağlamış ki, zar zor hatırladı hepsini. Ağzından kerpetenle çektim desem yeridir.

Devamı için tık / Press to read more

Çikolata-SIZ brownie

Image

brownieBilirsiniz, hep dalgamı geçerim. Annemin yemek defteri içeriği hep Güner’in tartı, Fatoş’un keki diye doludur. Ben tarifleri isimleriyle, içerikleriyle kaydederim, pek nadir yanına nerede yediğimi yazarım. Ama kesinlikle Yeşim’in elmalısı diye tarif bulamazsınız.. Ay pardon burnum uzadı. O da var..  🙂 (Figen’in chester’ı) Neyse geçelim bir kalem. İnsan yaşlandıkça, pardon pardon yaş-aldıkça bu tarz değişikliklere gidiyor. Gittikçe anneme benziyorum. İyi yanları da var tabii.

Daha çok yeni, bir kaç ay önce, bir arkadaşımın otobüste anlattığı browniyi yapmayı aklıma koymuştum. Browninin özelliği, içinde çikolata olmaması, ama enfes yumuşacık ve yoğun ve kadifemsi olması. Sıkı durun geliyor, Binhan’ın brownisi! 🙂

Devamı için tık / Press to read more

Pain d’epice… Baharatlı ekmek… veya gingerbread in ağa babası

Image

pain depiceYılbaşı yaklaşırken denenen belli tarifler vardır hani. Yılbaşı davet sofrası için şöyle hindili, dolmalı yeni tarifler, veya hediye olarak dağıtmak üzere yeni kurabiyeler, süslemeler, pastalar. Ne kadar klasik de olsa, her yerde binlerce, cidden ama binlerce gingerbread tarifi bulabilirsiniz. İşin püf noktası baharat karışımıdır oysa. A tabii yenecekse. Çoğu insan da, bu kurabiyeyi yapar, şekilli kalıplarla keser, cici cici boyar, uzun emek harcar, şeker hamuru ile kaplar sonra ağaç süsü yapar veya çocuklara hediye olarak dağıtır. Çocuklar zencefilin keskin kokusunu ise bu enfes baharat karışımını nadiren sever.  Ama işte hayat! Yediklerine dikkat etmeye başladığın zaman, damak tadın daha gelişir, ya da tam tersi. Damak tadın geliştikçe yediklerine dikkat etmek zorunda kalırsın.

 

Devamı için tık / Press to read more

Çikolatalı acı pasta

Image

img_5216Başlığı atarken çok düşündüm. Acı çikolatalı pasta mı? Çikolatalı acı pasta mı. Sonuç ortada.. Acı çikolatalı desem, sanki bittermiş gibi olacak. En doğru tanımlama bu gibi geldi.

Devamı için tık / Press to read more

Portakallı çikolatalı crumble

Image

chocolate crumbleCrumble. Üzeri azıcık kıtır hamur kabuğu, altında pişerken patlamış meyvalar. Şöyle kırmızı meyvalar, erik ,vişne, veya armut, veya elma en klasiği. Fırından çıkar, hala cızırdarken üzerine bir top dondurma veya adabınca creme anglaise eklenir, sıcak-ılık servis yapılır.  Peki, başka birşeyle olmaz mı yani? Dedim….

Çikolatalı deneyelim dedim. Ama çikolatanın yoğun tadını yumuşatmak için en güzel eşlikçiyi aradım. Çok sulanmayacak, bittere yakışacak bir acılık verecek. Dedim ki, bu defa portakal olsun. Elim Dalfour’un portakal reçeline gitti ister istemez.

Bitter çikolataya bitter portakal 😉

Tarif çok kısa ve öz:

Devamı için tık / Press to read more

Peynirli tuzlu kurabiye

Image

Annemin bir tuzlusu vardır, akıllara zarar. Hem kıyır kıyır, hem minnacık hem de mis gibi peynirli!

peynirli tuzluAnnem tutucudur. Aldığı peynir markasından, gittiği yere kadar, yeni birşey denemeyi sevmez. Korkarım yaşlandıkça böyle oluyor. Biz de mi öyle olacağız bilemem. Ben belki azıcık durulurum, macera yaşamaktan, eski garanti tariflere dönerim. Ama içimdeki çocuk yaşadığı sürece yenilikleri takip edeceğim sanırım, ve umarım.

Dönelim annemin tuzlusuna;

Efenim, valide sultan için herşeyin miniği makbuldür. Evinde minnacık biblolar, küçücük sabunlar vardır. Kurabiyelerin en incesi, poğaçaların en miniği makbuldür. Minik demek, kibar demek. Zarif zarif. Tabağa yerleştirdiği zaman göz okşayacak. Karın doyurması şart değil. Bu tuzlular da öyle işte. Bir haplık. İki katlı servis tabağında üst kata yerleştirir, altlara da birazcık daha iri ya, un kurabiyelerini koyar. Onu daha sonra yapacağım. O da ayrı efsane.

Neyse, nerede kalmıştık? Bir pazar çayına gelecek arkadaşlara yapayım dedim. Evde eski kaşar var, eh ben de rejimdeyim, az yağlı peynirden başka birşey yiyemiyorum, güzelim kaşar kuruyup mundar olacak. Birebir tarifini uyguladım. Sonuç ? Tabii ki onunkiler kadar keskin, minik ve gösterişli olmadı. Tadı yerinde olsa da görüntü tutmadı. Olsun, olsun, yapa yapa oturur belki. Ya da siz daha güzelini yaparsınız ?

 

 

Devamı için tık / Press to read more

Limonlu ve kakuleli muffin 21 adet, 97 kalori

Image

Eskiden, çalışırken, alışverişimin çoğunu internet üzerinden yapardım. Giyimden, markete, sebzeden meyvaya, hediyeye aklınıza ne gelirse artık. Şimdi eski alışkanlık işte, hala internet üzerinden alışverişi çok kullanıyorum. Hele hele üreticiden direk satışlara bayılıyorum. Bakınız www.iodes.com veya www.portakalbahcem.com. Ne alaka di mi? Birisi en kaliteli 100% ipek eşarplar yapıyor, bir diğeri Finike’deki bahçesinden portakal, nar, mandalina gönderiyor. Ama her ikisi de son derece özenli, müşteriyi özel hissettiriyor.

limonlu muffinGeçenlerde, Portakalbahçem’in mektubunda, meyer limonların başladığı haberi vardı. Offff o harika renkleri ve baştan çıkarıcı kokuları ile! Dayanamadım aldım tabii. Salataya kullanmaya kıyamıyorum, ama yine de kullanıyorum. Arkadan hafif bir portakal mı desem, mandalina mı desem yumuşak koku geliyor, önde keskin limon. Nasıl aromalı anlatamam. E alınca bu kadın rahat duramaz tabii.

Rejimde olmama rağmen dayanamadım. Başladım tariflere bakmaya. Evde “yiyici”  sadece ben değilim tabii. İçinde çikolata yoksa yemeyen bir oğluş var evde. Dolayısıyla, aşure mevsimi bu iş için en uygun dönem. Aklınızı iyice karıştırdım di mi 😀 Şimdi şöyle: Diyetisyenin listesine uyduğum için bu muffinler her ne kadar 81 kalori olsa bile, bana yasak. Gerçi dur bir dakika, Yekbu ile konuşmam lazım, belki bişiyler yaparız? Eh oğluş da yemeyeceğine göre, yakında da misafir yok. O durumda nasıl yapayım? Elim kolum bağlı. Derken, kapılar çalıp aşure kaseleri geldi. 😀 Eh aşure ile değil, ama 3-4 muffin ile doldurup göndermemde sakınca yok herhalde. Canım aşureyi ben yemiyorum! Yiyen var. 😀

Neyse uzun lafın kısası, yapmaya niyet edince, yedirecek birileri bulunur !

Devamı için tık / Press to read more

Brownie cheesecake

Image

Şimdi dürüst olalım!

Şu başlığa bakarsanız nesi türkçe ? Ama ne demeliyiz? Islak çikolata tabanlı peynirli kek??? Kabul edelim, kimse birşey anlamayacak, daha da komiği, google da aratayım desem kimse bulamayacak. El mecbur, döndük orijinal ismine. Amerikan icadı tatlıyı yine amerikan icadı isimle anıyoruz.

Uzun zamandır denenecek pastalar listesindeydi. Hatta ilk fotoğrafını gördükten itibaren. Yani 6-7 aydır. O kadar uzun zaman, kısmet olmadı, rejimler, seyahatler derken denemek ancak şimdiye kısmet oldu. Dolayısıyla, ilk vurulduğum siteye baktım, daha detaylı inceledim, interneti altüst ettim. Ama içime sinmedi. Oturdum, kendi ölçülerimle, kendi hesabımla yaptım. Oldu mu, oldu. 1-2 küçük dokunuşla da işte karşınızda final tarif….

brownie cheesecakeŞimdi, o ilk beğendiğim tarifin, aslında fotoğrafın, meğersem brownie tabanlı cheesecake olmadığını ancak “yapacam bu meredi” dediğim zaman fark ettim. Fotoğraflar bazen ne kadar yanıltıcı oluyor değil mi. Ah bir de hafıza.. Sen git fotoğrafa tapın, altını doğru dürüst okuma! Altı browni, üstü cheesecake diye işe kalkış. Allahtan misafir hazırlıklarına erken başlarım. Fotoğraftan tarife, oradan hayal kırıklığına gezerken, sonunda bambaşka sayfalarda durdum. Durdum da ne oldu? Gönlüme uyan, içime sinen birşey bulamadım. E madem öyle, kolları sıvadım, kendi tarifimi kendim yaptım. Yani neymiş? Son ürünü değil ama tarifi sıfırdan ben yarattım. Kendimle gurur duyup, sırtıma pıt pıt yapıp artık tarife geçiyorum.

brownie cheesecakeHani bütün tarifler “fırını 180 dereceye ısıtın” diye başlar ya. I-ıııh bence önce, bütün malzemeyi buzdolabından çıkarın diye başlamalı. Sonra kendinize güzel bir kahve yapıp, onu içmeli, ancak herşey ısınınca fırını yakmalı… Hahahaha, nerede kaldı “yanan” gazlı fırınlar? Anladınız siz beni 😉

 

Devamı için tık / Press to read more

Enerji veya protein topları

Image

Yeni bir dönem başlıyor. Kaç yaşına gelirsek gelelim, eylül ayı, daha doğrusu okulların başlaması, yeni bir dönemdir. Eh tatil ve tembellik ayları bitiyor, çalışma, üretme dönemi başlıyor.

Buna da hüzün eşlik ediyor. Daha ağustosun son haftasında bir ortalık karışır, havalar bir serinler ya. Bende de hüzün o zaman başlar. Yok yalan söylemeyeyim. Manavda, pazarda ilk üzüm ve inciri gördüğümde yazın bittiğini, bitmekte olduğunu, biteyazdığını anlarım. İçim bir katılır önce. K, aslında bu iki meyvenin de hastasıyım. Sonra ağustos sonu, eylül başı, havalar kapayıp da ilk yağmur düştüğü zaman, ışık bir anda değişir. Güneş daha bir sarı parlamaya başlar, ve hatta sarı yapraklar görülür. Ağaçlara vuran ışık, denize vuran ışık hep daha sarıdır artık.

protein topuNeyse sizin de içinizi karartmadan mutfağa dönelim. Ne demiştik, yeni bir dönem başlıyor. Yazı tembel teneke şeklinde geçirdikten sonra, okullar da başlayınca, ben de çalışmaya başladım. Uzun tam tamına 12 haftalık bir spor protein kas döneminden çıkan oğluşa yine aynı tempo ve gazla proteinli kahvaltılar hazırlamak lazım. Dedim ve başladım.

Devamı için tık / Press to read more

Girit dolması (?) ama vejateryen

Image

Tam uydurdum ismi. Aynı yemeği uydurduğum gibi.

Bu yemeği 6-7 senedir zaman zaman yaparım. Ama nereden uydurduğumu kesinlikle hatırlamıyorum. O derece eski yani.

Sebzeleri doldurma ve fırınlama işini hep severim. Etle veya sebzeyle doldurup  sonra da fırınlarım. Artık soğanla mı dolar, kıymayla mı bilmem. Bu sefer ki, daha da farklı. Mantarlı bir içle doldu.

girit kabağı Devamı için tık / Press to read more

Route de vin hatırası…. Tarte flambee

Image

IMG_3698Route de Vin…. Bir grup arkadaşım 2015’te bu turu yapıp da fotoğraflarını paylaştığından beri, yolculuk aklıma düştü. En doğru mevsim ne zamandır, nerelere uğramak lazım, nereden uçulacak vs hepsini planlayıp durdum, sonrasında nihayet zamanı geldi. Baden-Baden’e uçup oradan Strazburg’a geçtik. Araba kiralayıp Colmar’a kadar devam ettik. Muhteşem köylerden geçtik, harika yemekler yedik, çok güzel anılarla döndük.

Bütün gezilerde, bana kalan renkler, kokular ve tadlardır. Hep lokal, otantik lezzetleri denemeye gayret ederim. Gözüm hep menülerdedir, hep bunu evde de yapabilir miyim diye kıvranır dururum. Bu seyahatte, yanımdaki arkadaşım da en az benim kadar mutfağa meraklı olduğundan, işin bu kısmı daha de zengin oldu.

Devamı için tık / Press to read more

Vişneli CLAFOUTİ

Image

Hani vişne likörü veya vişnotka yapmıştım ya, geriye de bol bol vişne kalmıştı ya. İşte o vişneleri kullanmak lazım… Bu kadın rahat durur mu? Evdeki rejimdeymiş, karbonhidrat yemiyormuş ne gam? Ben yapayım da, deneyeyim, hem vişneleri kullanmış olurum, hem yeni bir tarif denemiş olurum dedim.

clafoutiAslında bu tarifi yıllar yıllar önce bir arkadaşımıza pikniğe giderken yapmıştım. Tam yaz tatlısı, hem hafif, hem lezzetli, hem kolay. Ancak gel gör ki, tarif yapıldı, denendi, beğenildi, hop çöpe! Klasik hareketim… Tarifi bulamadım. 🙁 Eh ne yaparsın, oturur tekrar tarifleri tararsın, hepsini karşılaştırırsın, en aklına yatanla oynarsın…

Klafuti, kulağıma her ne kadar yunanca gibi çalsa da, bir fransız tatlısı. Fransiz banliyösünde, çiftlik evlerinde yapılan çok eski bir tarif. Fakir tatlısı gibi.

Devamı için tık / Press to read more

Likörlere ilave. Vişne likörü…

Image

vişne likörüYaz meyvalarının en nazlısıdır vişne. Bir gelir, bir gider. Bir ay bile dayanmaz. Haftalık pazardan kaçırdınız mı, belki iki pazarda daha bulursunuz o kadar. Sonrasında bitti mi biter. Ara ki bulasın. O yüzden vişne kıymetlidir. Annem reçelini pek severdi. Her sene kavanoz kavanoz yapardı. Kimi mücevher gibi parlayan enfes derinlikteki renkte olur, arada da olsa, nadiren, şekeri mi yanar yoksa vişnenin cinsinden mi bilmem, rengi kahve rengine döner. Vişne reçelinin bubukları kaymakla veya beyaz peynirle yenir, kalan suyu ise bize şerbet olurdu.

Şimdi bıyık altından gülmeyin lütfen. Bizim ailede bubuk denirdi. Sizinkinde tane deniyor olabilir.

Devamı için tık / Press to read more