Pelin Özkan | Mutfak Sesleri - Part 7

Enginarlı dip

Image

Hani çok özendiğiniz misafirleriniz olur. Mutlaka yeni, güzel birşeyler yapmak istersiniz. İşte öyle gecelerden biriydi. Alışverişe çıkacak zaman yoktu, ama evdeki malzemelerle içki sofrası hazırlamak lazımdı. Maceracı ruh da devreye girdi. E tabii bir de “Yaşasın internet”.

İki tek enginar dolapta pişmeyi bekliyordu. Ama klasik zeytinyağlı olacakken, içki yanına dip oldu 🙂

Önce malzemeleri vereyim. Açıkçası, içindekileri azaltıp çoğaltarak kendi ağız tadınıza göre değiştirebilirsiniz. Kıvamı yakalamak adına peynir / enginar oranına sadık kalın yeter 😉

Devamı için tık / Press to read more

Chia’lı ve çikolatalı masum bardacık 8 bardacık / 69 kalori

Image

Chia’dan devam edelim mi?

Yararlarını okudukça sarıyorum. Bir de öyle deneyeyim, bir de bu varmış, gırla gidiyor. Mutfak maceraları sonsuz. Eğlenceye açık, yaratıcılığı gıdıklıyor. Tamam, “macera” olduğu için bazen istenmeyen (?) sonuçlar da çıkıyor tabii. Hani valide sultanın “hmmm enteresan olmuş” dediği cinsten. Bazen de ben çok beğensem de, oğluş “böğk” diyor bütün içtenliği ve samimiyeti ile. 😀 Ama taaa en başta, ilk gün söz verdiğim gibi, kendim beğenmezsem yazmıyorum. Orası kesin.

Şimdi, bendeniz hala chia’nın kıvam artırıcı özelliğine takılmış bir mutfak maceraperesti olarak, bir puding denemeliyim dedim. Şekersiz veya hadi minimum şeker ile ne yapabilirim diye araştırmalara başladım. Önce kakao ile olan tamamen çiğden yapılan (hiç bir evresinde ateş yüzü görmüyor) bir puding denedim. Tad konusunda fenaydı, mecburen bal ekledim. Çiğ kakao kokusu bana garip geldiği için es geçtim. Sonra, esas amacımızın şekersiz veya minimum şeker ile denemek olduğunu kendime hatırlattım. Tarif mutfakta oluştu. 😀

Öncelikle, chia – sıvı oranı olarak 350 ml sıvıya, 1/3 cup chia tohumu ekledim. (55 gr yani). Ama kıvam olarak sanki daha az bile koyulabilir gibi dedim, ve 1/4 cup (35 gr) chia ile kotardım işi. Ben biraz daha sıvı sevdim sanırım.

Devamı için tık / Press to read more

Şekersiz reçel denemeleri

Image

Yaz meyvaları ile yulaflı kahvaltılarımı veya ypğurtlu ara öğünlerimi öyle çok seviyorum ki, kışın gelmesi kabusum oldu. Yumuşacık güneş tadında şeftaliler, kıpkırmızı mis kokulu çilekler, hele hele son aldığım yabanmersini. Her bir meyvayı neredeyse koklaya koklaya yiyorum. Kokularını içime çeke çeke, damağımda eze eze. Bu kokuları ve tatları kışa saklamanın tek yolu reçel yapmak mıdır? Neredeyse 1-e-1 şekere boğup pişirmek şart mıdır?

Hayır 😀

Şekerin ne kadar zararlı (hatta çağımızın yasal uyuşturucusu diyorum ben) olduğunu hepimiz biliyoruz. (Bakmayın böyle diyorum, ama ben de uzak duramıyorum 🙁 ) Hani 2-3 sene önceye kadar, fruktoz masumdu, artık doktorlar onu bile büyütrç altına aldı, aman dikkatli tüketin diyorlar. Karatay günde 1 porsiyonu geçmeyin derken, hani neredeyse sakın yemeyin diyecekler. Tamam, herşeyin çoğu zarar, hiç itirazım yok. Yulafı, yoğurdu lezzetlendirmek için daha sağlıklı birşey gelmiyor aklıma. Ya taze meyve, ya reçel. Birinden biri mutlaka olmalı.

Derken, reçel çok şekerli diyerek, alternatiflerine bakmaya başladım. Piyasadaki şekersiz reçelleri denedim, yerlisi yabancısı derken, en alası, St Dalfour öne çıktı. Hem kıvamı, hem kaybolmayan meyve tadı ve aroması gayet tatminkar. Şekerli tadını diğer yoğun meyvelerle sağladıklarını yazıyor arkasında. Dolayısıyla evet, beyaz şeker veya yapay şeker hiç yok, früktoz ise bolcana. Macera arıyorum ya, ben yapayım dedim. Bundan sonrası, okuma, araştırma, öğrenme, deneme, eleme, yine deneme.

Sonunda chia ile yapılan tarifler daha “mantıklı” ve sağlıklı geldi. Pektin, jelatin, stevia, hepsi elendi. Chia’nın yararlarını okudukça daha çok içime sindi. Bir iki denemeyle lezzeti ve kıvamı yerinde bir reçele ulaştım.

Devamı için tık / Press to read more

Fıstıkezmeli ve tabii ki çikolatalı kurabiye 27 adet 104 kalori

Image

Evdeki fıstıkezmeleri ne zamandır bana göz kırpıyordu. “Dene beni” “pişir beni” diye münasebetsiz çağrılarda bulundular. Tadına bakarsak, tahin yerine kullanabilirim dedim. Oturdum, baklava hamuruna sürüp, üzerine de bol şeker serpip pişirdim. Yok olmadı. Fazla mı sürmüşüm, tahinden daha mı yağlı, bilemedim, olmadı. Moralim bozuldu, küstüm. Fıstık ezmesine de küsülür mü demeyin, ben küserim. Dolabın derinlerinde unuttum.

Neyse, zamanı geldi herhalde, yine bir cesaret elimi attım. Bu defa kurabiye yapayım dedim. (Bir sonrakine cheesecake var ona göre) Kendi aklıma uydurmayayım da, önden çalışayım bakayım dedim. Tarifleri, siteleri karıştırdım. 1-e-1 şeker koyduklarını görünce gözlerim yerinden uğradı biraz. Sonra, yanlış oran kurduğumu görünce rahatladım. Oturdum, ilk tarifi denedim. Deneyenler “YI-KI-LI-YOOOORR!” dese de, yaparken o kadar yağlı geldi ki, (ve hatta yerken parmaklarım yağlanınca) yok dedim. Bu olmadı, yazmayacağım. Lezzeti yerinde olabilir, ama içime sinmedi bir kere. Geçiniz.

Sonra, “The-lezzet-profesörü” oğluş denedi. Efendim, önce fotoğraflarını görmüş, demiş ki, “annem yine yulaflı sağlıklı kurabiye yapmış böğk, kesinlikle yemem”. Neyse ısrarlarıma dayanamadı, anneciğine kıyamadı, bir tek ısırık aldı. “Hımmmmmm” ünlemiyle baktım ki, beğenmiş… 😀 “Tamam süper, olmuş valla” dedi. Eh o da onay verince, yağını azalttım, gramajlarını ölçtüm, biçtim, yeniden yaptım, fotoğrafladım. İşte huzurlarınızda. Çikolata parçalıi fıstıkezmeli yulaflı kurabiye.

Devamı için tık / Press to read more

Tri-leçe Kesinlikle bir yaz tatlısı… 24 porsiyon 150 kalori

Image

Trileçeyi artık bilmeyen yok. Bulut gibi bir pandispanyaya, buz gibi süt emdirip, üzerine de biraz daha tatlı bir sos döktüğümüz tatlı canım 🙂 Hani Boşnak köftecilerden yayılıp, pastanelere dağılan, oradan gazetelere düşen son moda tatlı. Söylentiye göre Arnavutlar Güney Amerika dizilerini seyrede seyrede bu tatlıyı almışlar, boynuz kulağı geçer misali daha da iyileştirip dünya mutfağına sunmuşlar. Arnavutlar dedim ama, Boşnaklar da olabilir, Makedonlar da. Kısacası Balkan’lar diyelim, kimseyi üzmeyelim. 🙂

Güney Amerikan tatlısı olduğu bilinen bir gerçek. Yüce bilgi hazinesi eskilerin Meydan Larousse’u Wikipedia öyle buyuruyor. Zaten kelime anlamı ile de 3 süt demek, ve nihayet Refika’nın çok da güzel anlattığı gibi, üç hayvanın sütü (koyun, keçi, inek) değil, sütün üç halinden (süt, krema, süt reçeli) yapılıyor. Ah bu tatlının orijinalini yiyenler gelip bir de bizdeki hallerini görseler ne derler acaba? Süt reçeli yerine frambuaz soslar gelmiş, kekinin çikolatalıları yapılmış. Trileçe Türkiye’m sınırlarından içeri girdikten sonra resmen evrim geçirdi.

Devamı için tık / Press to read more

Çilekli perişan pasta

Image

Bu pastayı ben kardeşimden öğrendim, o arkadaşından öğrenmiş, ama bambaşka çevrelerde de ve hatta lokantalarda da gördüğüm, yediğim bir pasta oldu. Pastayı hepimiz o kadar çok sevdik ki, yaz misafirliklerinde ilk aklımıza gelen tatlı oldu hep. Bu yüzden kitabıma da ekledim.

Bazı lezzetleri, bendeniz rahat duramadığı için evirir çevirir, değiştiririm. Bu tarifin de başına aynısı geldi. Sonunda öyle bir hale geldi ki, bana öğreten kardeşim, “Aaaa sen böyle mi yapıyorsun?” dedi. 🙂

Geçelim tarife…

Devamı için tık / Press to read more

Pasta kreması

Image

Bu oburcuk, yumurtalı pastacı kreması için ruhunu verebilir. O derece severim. Kovayla yiyebilirim, yine de doymam. Evde de annem yaptığı zamanlarda, tencerenin dibini sıyırmak için peşinden ayrılmazdım. Sonunda, uzun çalışmalardan sonra, aşağıdaki oranlara ve tarife ulaştım.

Göreceğiniz ve okuyacağınız gibi, bunun da alternatifleri var. Ah bir de itiraf etmem lazım, klasik pastacı kreması değil bu. Daha kolayı. Biraz “bizden”leşmiş hali.

3 yumurta (akı / sarısı ayrılmış)
3 tepeleme çorba kaşığı un
60 gram tozşeker
300 ml süt
İsterseniz 1 küçük paket krema
Limon kabuğu rendesi veya vanilya
3 fındık kadar tereyağı

Gördüğünüz gibi son derece oransal bir tarif her yumurta için 1 kaşık un, 100 cc süt, 20 gr şeker. 😀 Yukarıdaki tarif 4 kase kadar çıkıyor, yetmez ama evet derseniz, 4 veya daha güzeli 5 yumurta ile yapın, kalanını da çocuklar bitirir. 😀 Hatta dondurabilirsiniz. 😀 Dondurucudan çıkarıp eritip azıcık da çırptığınız zaman işlem tamamdır.

Yapım aşamalarım şöyle;

Yumurtaları soğukken ak-sarı ayırın. Sarılarını şeker ve un ile derin bir tencerede karıştırın. Çatalla karıştırmanız yeterli olacaktır. Yumurta sarılarını şeker ile mikserle çırparsanız o kadar köpürüyor ki, daha sonra sütü ekleyip pişirdiğiniz zaman, o köpük sıkıntı yaratıyor. O yüzden çatalla sakince karıştırın, hepsi pürüzsüz krema gibi olsun.

Bu karışımın üzerine, soğuk sütü (bizdenleştirdim diyorum ya 🙂 ) yavaş yavaş ekleyerek karıştırmaya devam edin. Daha altını açmıyoruz. Hepsi güzelce karıştığı zaman, orta ateşe alıyoruz. Sonrasında, muhallebi gibi pişiriyoruz. Eğer içinde pütür kalırsa, ayaklı blenderiniz ile bu pütürlerden kurtulabilirsiniz.

Oldukça koyu, kaşığın izi kalacak, hatta kaşıktan tencereye döktüğünüz zaman kütle olarak kalabilecek kadar sert bir krema oluyor. Şimdi, altını kapatıp, tatlandırıcı lezzetimizi (limon kabuğu rendesi veya vanilya) ekleyebiliriz. Üzerine azıcık tereyağımızı da serpip kendi sıcaklığı ile erimesini bekliyoruz. Sonra karıştırabiliriz. Kabuk olmaması için tereyağı hiç karıştırmadan da soğutabilirsiniz. Tencerenin kapağını kapayacaksanız, araya pilav demler gibi bir mutfak bezi veya kağıt havlu koymanızı tavsiye ederim. Buharı kremanın üzerine inmesin.

Şimdi, aklar ve krema kenarda kaldı değil mi? 🙂 Sorun yok. Çeşit çeşit kullanabilirsiniz:

Kremamızı isterseniz bu şekli ile (sapsarı, mis kokulu muhallebi gibi) kullanabilirsiniz.
Hafifleştirmek istiyorum, biraz da yumuşasın derseniz, yumurta aklarını çok sert olacak şekilde çırpın (metal veya cam kapta, hiç yağ olmadığına emin olduğunuz metal mikser uçları ile) ve soğumuş kremaya katlayarak yedirin. Bu hem kremayı daha akışkan hale getirecek, hem de köpüksü bir kıvam katacak.
Zenginleştirmek istiyorum, kaloriden bana ne diyorsanız, o zaman da, soğukken iyice çırptığınız kremayı yine soğuk sarı kremaya karıştırın. Bu da kıvamı yumuşatacaktır, ama ekstra bir kadifemsi lezzet de verecek.

Yukarıdaki 3 krema da çok başarılı kremalar. Pastalarınızda gözünüz kapalı kullanabilirsiniz.

Afiyet şeker olsun.

Patlıcan’ın 1001’inci yemeği 10 porsiyon 158 kalori

Image

Patlıcanın en güzel zamanı. Markette, pazarda, pırıl pırıl, simsiyah parlıyorlar. Gel de alma. Malum, türk mutfağında da bir dolu tarifi vardır. Eskiler ne der, 1000 çeşit yemeğini yapamayan kız evlenemezmiş. (Netten bir baktım da, kimisi 300 çeşit yemeği var diyor, kimisi 5000, e abartmanın sonu yok tabii) E ucuz sebze, sıcağı, soğuğu, mezesi, böreği, turşusu, reçeli derken o kadar yemek çıkar tabii.

Devamı için tık / Press to read more

Tira-mi-su 12 porsiyon, 230 kalori

Image

Tiramisu’yu nasıl bilirsiniz?

En sevilen ve en bilinen, en klasik italyan tatlısıdır değil mi? Damağımız pizzayı denediğinden beri her “İtalyan” lokantasında menüde mutlaka vardır. Hatta bütün bistro, cafelerde diyebiliriz.

İçinde kahve olan her çeşit tatlıya bayılırım. Buna bir de krema eklendiği zaman yeme de yanında yat! Tamam, hepsi tiramisu olamaz elbette, ana tarife saygılı olmalıyız değil mi? Ancak biz, bu toprakların insanı, alternatifleri, “etraftan dolaşmayı”, bazı şeyleri kendi kafamıza göre değiştirmeyi pek severiz. Yani her alanda olduğu gibi, mutfakta da macerayı pek severiz… Dolayısıyla, bu klasik italyan tatlısı karşımıza bir bakmışsınız pasta olarak çıkmış, bir bakmışsınız bardak içinde kup olarak. İçinde peynir yerine muhallebi olanını mı istersiniz yoksa bulut bulut, köpük köpük olanını mı? Açıkçası lezzetli olduktan sonra benim için pek de önemli değil. Evet, biliyorum, mutfak, yemek, gastronomi meraklısı olarak böyle dememem lazım, sıkı sıkıya ana tariflere tutunmam lazım, heyhat!

Tiramisu’ya saygı duruşu olarak bu tarifi hazırladım. Fransızcadan gelen kırık italyancamla italyan sitelerinden başlayarak, bir dolu yabancı siteyi, blogu, eski yabancı yemek kitaplarını, gurme sayfaları dolaştım, okudum, biriktirdim. Buna bir de maceracı ruhumu ekledim. Biraz fantezi yaptım ve işte ortaya bu çıktı:

Şimdi, aşağıda okuyacağınız tarif ve yapım aşamalarında, mümkün mertebe klasik tiramisu tarifini de vereceğim. Böylece isterseniz en klasik en italyan en lezzetli tiramisuyu da yapabilirsiniz veya bana uyup biraz eğlenebilirsiniz. Hatta belki ilham gelir, daha farklı fanteziler yapar, benimle de paylaşırsınız.

Sonuç lezzetli, sunum eğlenceli. Ona göre…

Devamı için tık / Press to read more

Darmadağın…. Sunarken, yerken, yedikten sonra… :D 12 porsiyon 331 kalori

Image

Yazın hem hafif, hem serin, hem de çilekli bir tatlı yapmayı severim. Bir ara, Çilekli dağ pastası adını taktığım bir pastaya takılmıştım. Döne döne onu yapardım. Evet, yaptığım bir yemeği tekrar tekrar yapmak bana çok ters, lakin sonuç o kadar başarılı oluyor ki, geçen senelerde sık sık yaptım. Tarifi için, buraya bakabilirsiniz.

çilekli

Bu sefer, ilk yaz misafirlerime farklı birşey yapmak istedim. Eton mess diye bilinen bir tatlı ile başladım, pavlovaya geçtim, sonunda bu yaptığım “ortaya karışık” tatlı ile bitti.

Eton mess, İngiltere’nin ünlü üniversitelerinden biri olan Eton College’ın klasikleşmiş tatlısı. Hani bizde okulların belli yemekleri vardır, kimi talaş böreği ile ünlüdür, kimi kurufasülye-pilavı ile. İşte Eton College da, bu tatlısı ile ünlü. Malum İngiltere çilekleri ile ünlü. Bu tatlı da son derece basit, krema-çilek-beze üçlüsü ile yapılıyor. Tatlının adına yakışır şekilde, bütün içeriği karmakarışık bardaklara veya geniş bir tabağa yayıyorsunuz, tabakta bir “dağınıklık” yaratıyorsunuz ve iş bitiyor. Tabii kremanın tadı ve kullandığınız çileklerin aroması işi bitiriyor.

Devamı için tık / Press to read more

Karabuğdaylı, kinoalı doyurucu salata

Image

Yaz mevsimi yaklaşırken salatalara, hafif yemeklere geçmek komik oluyor. Ya da daha ağırı, ikiyüzlülük diyelim. Sen kalk, bütün kış tatlılar, kekler, pastalar yap, fotoğrafla, paylaş, yedir, yaz gelip de hafif ve ince elbiseler gerekince, durumun vahametini anlayıp mutfağı değiştir. Yağsız, şekersiz, üç beyazdan uzak durmaya çalış, her yerden salata tarifi topla, neredeyse otla.

Şaka bir yana, marketler, manavlar, tezgahlar çıtır çıtır otlar ve sebzelerle doluyken işlem kolay. Rengarenk sebzeler, yeşilin en derini otlarla doldurun sepetinizi. keskin kokulu nane, tazecik dereotu, incecik taze soğanlar. Daha ne olsun.

Bu aralar yaptığım salataların çoğu benzer içerikli. Çıtır çıtır hıyar, sadece dörde bölünmüş şeker domates, bolca soğan, bolca ot. Tabii ki sos için deli karışımlar. Nar ekşisinden girip, hardaldan çıkan, zeytinyağından cömert, tuzundan pinti soslar. Bu sefer hazırladığım salata, hem doyurucu, hem karbonhidrat krizinizi dindirecek, ama düşük glisemik endeksi ile masum bir salata.

Ben greçkayı kinoaya tercih ediyorum. Daha yumuşak olduğu için, daha tembel işi bir yemek. Kinoayı sıcak suda bekletmek, bol bol ovalayarak yıkamak gerekiyor ya, tembelliğime geliyor ne yalan söyliyeyim. Ama bu salatada, ikisini birden kullanmak gerekiyor. Kinoanın çıtır çıtır dişe gelen yapısı, salataya ayrı bir lezzet katıyor. O yüzden, uğraştığınıza değiyor. Hem miktar o kadar kocaman oluyor ki, atın dolaba, sonra çıkarın çıkarın, soslayın, sebzelerini otlarını ekleyin yiyin bütün hafta neredeyse, öyle de bereketli hazret!

Devamı için tık / Press to read more

Mücver… ver… ver… ver… 36 adet, her biri 42 kalori

Image

Biz çocukken, o masum ve yediklerimizin çok daha doğal olduğu yıllarda, baharın geldiğini kabak yemeklerinin çoğalmasından anlardık. Zeytinyağlı kabak, kıymalı kabak kalye, tabii ki dolma, eh dolmanın yanına mutlaka mücver. Valide hanım, dolma yaptığı zaman, içini ziyan etmez, sadece bir kabak daha rendeleyerek mücver yapardı. Çocuk aklımla, dolmadansa, mücveri her zaman tercih ederdim. Yok, cümle yanlış oldu. Ben hala mücveri tercih ediyorum. 🙂

Sonraları aklımız erdiği zaman, anneme mücveri illa dolma olduğu zaman değil, her zaman yapması için bastırır olduk. O zamanlar kızartma zararlı diye bir çekincemiz de yoktu herhalde, annem sık sık yapardı. Daha sonra, kilo-kolestrol hayatımıza girince, tavsadı tabii. Taa ki, birisi mücveri kızartarak değil de, tepside fırında yapmayı akıl edene kadar. Ne demişler, en büyük icatlar, ihtiyaçtan kaynaklanır. Mücveri tepsiye döken teyze de, belli ki mücver hasretine dayanamamış.

Ben yıllar sonra, misafire nasıl yapmalı, servisi şık olsun diye kaşınırken, ihtiyaçtan yani, mücveri silikon muffin kalıplarında yapmaya başladım. Misss… Hem tek lokmalık, hem kalanı sulanmaz, hem şık, hem hafif. Eh daha ne olsun. Kilo problemini en kafaya taktığımız zaman, tart yerine çayda bile mücver yapar oldum. Hatta hızımı alamadım, patlıcanla bile yaptım. A tabii ona mücver denmez, o başka. Onun da tarifi işte burada.

Neyse biz dönelim, kabak mücver tarifimize. Eminim annenizin veya teyzenizin tarifi de vardır. Benimkinden çok da farklı olduğunu sanmam. 😉 Ama ben ölçtüm, biçtim. İp uçlarını toparladım. Fazladan bir tarif daha okumanın, biraz daha esinlenmenin bir sakıncası olmaz değil mi?

Devamı için tık / Press to read more

Karamelize soğan, Ispanak ve rokforlu tart! Ba-yı-la-caksınız!

Image

O kadar iddialıyım işte! Bunu yedikten sonra, içindeki eşleşmelere hasta olmanız garanti. Hani teker teker çok da sevmeseniz bile, bir araya geldikleri zaman muhteşem bir uyum içindeler. İtiraf edeyim, biraz el oyalıyor, ama misafirlere hazırlamak için çok başarılı, övgüleri toplamanız ise garantili.

soğanlı rokforlu tart Bir itiraf daha, bunu son yıl içinde 3 defa yaptım. Her seferinde, arkadaşların davetlerine, ikramlarına hazırladım. Ama sunum sırasında orada değildim, dolayısıyla pişmiş halinin fotoğraflanması istediğim kadar detaylı ve çeşitli olamadı. İlkinde, evsahibesi, “valla ben sofraya oturana kadar paylaşmışlardı, bitmişti” diye sadece 1 dilimin fotoğrafını gönderebildi. İkinci ve üçüncüde ise, bütün tartın fotosu vardı. Neyse, sonunda bir davet için ben yeniden pişirince, bizzat evde ikramlayınca, daha detay fotoğraflayabildim.

Devamı için tık / Press to read more

Limon limon, ekşi ve tatlı…. Limon barların en kraliçesi 15 dilim / 316 kal.

Image

Limonlu tatlılara bayılırım. Bu tatlıların kralı limonlu krema ise, en kraliçesi de, limonlu bardır. Limonlu krema, yoğun bir yemeğin ardından, damağınızı ferahlatırken (yutkunun yutkunun), limonlu bar, dolu dolu bir çay sofrasında içiniz çikolatalı tatlardan mesela, bayıldığı zaman, kurtarıcınız olur.

Limonlu bar, fazla tatlı sevmeyenlerin gözdesi olacaktır. Altındaki kıtır hamurun üzerinde, yoğun limon kreması, pudra şekeri. Hem de buzdolabından buz gibi. Yanında enfes bir çay. Nedense kahveyi yakıştıramadım 🙂

Limonlu bar deyince, pek çok tarif var. Benim gibi yemek kitabı koleksiyoncusuysanız, evdeki bin kitap ve derin derya internet üzerinde limonlu bar tarifleri arasında kaybolmanız işten değil. Kremalısını mı istersiniz, yulaflısını mı, bademlisini mi… Çeşit çeşit. Hepsini denemeye imkan yok tabii. İçlerinden en güzelini bulup çıkarmak lazım. Ben 3 deneme yaptıktan sonra, (yok hepsini yemedim, hepsini aynı gün yapmadım merak etmeyin) bu tarifte karar kıldım.

Tarife geçelim mi?

Devamı için tık / Press to read more

Damla Çikolatalı kurabiye

Image

Derken, Pelin hanım fark eder ki, Damla çikolatalı kurabiye tarifini blog’a yazmamış !! Kitabın ilk hikayesi (Kaan’ın damla Çikolatalı Kurabiyesi), hani neredeyse kitabın kaynağı olan tarif buraya nasıl girmemiş anlamadım. 2-3 ayda bir mutlaka pişen, face’te, instagram’da sürekli paylaştığım kurabiyeleri buraya yazmamak ayıp olmuş.

Şimdi tabii, maddi olarak bakarsak, demem lazım ki, buraya tıklayın, kitabı satınalın, tarifi de oradan okuyun. Ama ben detaylı yazacağım. Ben adam olmam. 🙂

Öncelikle, hikayenin hikayesini anlatayım;

Çalışmaya ara verdiğim dönemde, bir arkadaşıma yaşgünü hediyesi verecektim. Enteresan birşey olsun diye araştırırken, çok sevdiği bu damla çikolatalı kurabiyeyi, tarifiyle ve malzemeleriyle beraber şık bir paket yapıp vereyim dedim. Tarifi, kuru kuru yazmak yerine, oturdum hikaye gibi yazdım. Sonra bu yazma işi çok hoşuma gitti. Bir tarif, bir tane daha derken, karşınıza Mutfak Sesleri romanı çıktı.

Bu damla çikolatalı kurabiye ise en favori kahvaltılık bizim evde. Evdeki malzemeye göre esmer şekerle veya tamamen beyaz şekerle, bademli veya cevizli, tereyağ ile veya bazen margarinle yapabiliyorum. Hepsinin bir etkisi var mutlaka…

Devamı için tık / Press to read more

Trüf veya keme denemeleri (2) Taglietelle a la Keme d’Antep :)

Image

Antep gezisinden elimde iki kocaman keme ile dönünce, avucum kaşındı ne yapsam ne yapsam diye. İlk denememiz, keme kavurmaydı hatırlarsanız. Buradan ulaşabilirsiniz. Kebap yapmak için gerekli alet edavat burada olmayınca, kavurma denedim. Yanında bol salata ile enfes bir yemek oldu.

Kavurmayı bir kerede bitiremeyince, ikinci akşam da yedik. Sonra da sıra ikinci denemeye geldi. Bu seferki, oğluşun özel isteği ile, makarnaya sos oldu.

Devamı için tık / Press to read more

Gezmek güzel şey

Image

Gezmek güzel şey. Yeni yerler görmek gibi klişe yazmak istemiyorum, ama benim maceracı ruhuma en iyi gelen “hobi”lerden biri olduğu kesin. 40 defa gittiğim yere gitsem bile, avucumun içi gibi bildiğim sokaklarda dolaşsam bile, evden çıkmak, farklı ışıklarda aynı veya daha da iyisi yepyeni yerlerde dolaşmak, sokakları koklamak. GÜZELDİR!

Eğer yeni bir yere gidiyorsanız, en güzeli, ya da hadi en verimlisi diyelim, lokal biriyle gezmektir. Hele bir de hobiler veya meraklar uyuşuyorsa, sizi sizin zevk alacağınız yerlere götürüyorsa, tadından yenmez. İşte o zaman gezmek daha da zevkli ve daha da doyurucu olur. İlk defa gittiğiniz şehirlerde, tabii ki öncelik “görülmesi şart” yerlerdir, ama hemen arkasından kıyıda köşede kalan yerlere sadece yerlilerin bildiği sevdiği yerlere, ancak sizi tanıyan, ne istediğinizi birisi götürür. Ya da yalnızsanız, planlı bir seyahat ise, o zaman internetten araştırmak, blogları okumak, webde gezmek gezmek gezmek gerekir ki, bu tarz yerleri atlamayasınız.

Lafı dolandırmayalım, son son, Gaziantep’e gittik. Rehberimiz, yoldaşımız, mihmandarımız, doğma büyüme Antep’li olunca, bir de benim gibi mutfağa meraklı olunca, tadından yenmeyen bir seyahat oldu. Kısacık, ama doyurucu, her anlamda, gülmeyin! Evet itiraf edeyim, midem doydu, ama gözüm doymadı, bilgi dağarcığım daha da kaşındı, maceracı ruhum iyice azıttı. Sonunda, bir dolu baharat, bir dolu tarifle döndüm.

Devamı için tık / Press to read more

Soya soslu, ballı tavuk 5 porsiyon 433 kalori

Image

Soya sosu mutfağımıza ilk girdiği günden beri, ya süt ya da bal ile beraber kullanırım. Soya sosunun o tuzunu bastırdığına ve daha da lezzet kattığına inanıyorum. Evde, oğluş bu yemeği ballı tavuk diye seviyor, ve zaman zaman özel istek yapıyor. Canım, öyle peçeteye yazıp da mutfağa falan bırakmıyor tabii, ama talep geliyor. Ki, bu oğluşu tanıyan herkes için ne büyük bir sürprizdir…

Yemeğe, mutfağa, mutfak macerasına bu kadar meraklı bir annenin, bu kadar iştahsız bir oğlu olur ancak. Sülale geniş, insanlar cins cins, her sülalede olduğu gibi, bizde de yemek için yaşayanlar ve yaşamak için yiyenler var. Baba tarafım ne kadar “bir barbunya pişirmişim”, “pazara bir pırasalar gelmiş”, “ellerine sağlık”, “a biraz daha n’oolur”, “bak arkandan ağlar”, “Allah aşkına bir kaşık daha” ise, anne tarafı o kadar “kafi”, “yeter”, “ay ben almiim”, “ben çok yedim”, “tuzu mu az bunun?” bir aile.. Ben iki arada bir derede, baba tarafıma çekmişim herhalde. Taşı, pişir, ye, yedir. Neyse, ben baba tarafına çekmişim de, oğluş tam anne tarafı. Nefsini köreltecek kadar yiyen, gram ve kalori sayan bir oğlum var. Amma dedikodu yaptım di mi. 🙂 Haydi lafı bırakalım da tarife geçelim.

Devamı için tık / Press to read more

Akçaağaç şuruplu krema 8 bardacık / 163 kalori

Image

Akçaağaç şurubunun o ağaç ağaç kokusuna, aromasına bayılırım. Beyaz şeker yerine bu daha doğal şekerlere yöneldiğimden beri, balı, pekmezi kullanıyordum da, akçaağaç şurubunu denememiştim. Kahvaltıda pancake ile yemenin dışında da yollarını arıyordum, hayalgücü, yaratıcılık ve tabii bol okuma ile neler buldum neler.

Öncelikle pekmez ve bala göre çok daha aromatik olması büyük avantaj sağlıyor. Portakal, limon ve viski ile, çok güzel kombinleniyor. Hint cevizinin yanında, tarçın, hatta dövülmüş karanfil başlı başına yandaş oluyor. Kendi aromaları o kadar “sıcak” ki, bu defa biraz serin bir tatlıda nasıl olur acaba dedim. Hani yazın sıcağında, yemekten sonra buzdolabından alıp yemelik, serin serin, buz gibi… Ortaya bu puding çıktı.

Aromatik ve tatlı olması, minik porsiyonlara yol verdi. Daha da hafifledi. Baksanıza sadece 163 kalori ile durabileceğiniz, enfes bir tatlı.

Devamı için tık / Press to read more

Akçaağaç şuruplu tart 110 + 210 kalori / 10 dilim

Image

Akçaağaç şuruplu denemeler sürerken, binlerce alternatif arasından aklıma tart yapmak düştü. Akçaağaç şurubunun hele de Mic Mac marka organik olanını denedikten sonra, bu tadı, nerelerde kullanabilirim diye çok düşündüm. Diğer markalardan çok daha yoğun ve çok daha aromatik olması ciddi fark yaratıyor. İster pancake ile yiyin, ister granola yapın, ister vanilyalı dondurma üzerine dökün cevizle kaşıklayın, geriden gelen o buram buram meşe kokusu, yoğun aroması akıllara zarar.

Tart tarifleri arasında gezinirken, elmalı mı, balkabaklı mı diye kaşınırken, MicMac’in kendi tadı o kadar güzel ki, aklıma daha önce defalarca yaptığım tart geldi. Şimdi asıl olarak tartın mantığı ya da tekniği önemli. İçine ne koyduğunuzdan ziyade, nasıl koyduğunuz, nasıl şekillendiği, nasıl piştiği. Böyle anlattığıma bakmayın, aslında son derece basit. Siz sadece “yancı” malzemeye karar verin yeter. Ben bu defa Mic-Mac kullandım.

Devamı için tık / Press to read more